Yaş almak başka, akıllanmak başka!
İnsan yaş aldıkça hayatı daha iyi anlar mı?
Belki… Ama her yaş alanın bilgeleştiğini söyleyebilir miyiz?
Hayat, insanın önüne acısıyla tatlısıyla pek çok tecrübe çıkarır. Kimi zaman kazanırız, kimi zaman kaybederiz. Bazen doğru kararlarımızla yol alır, bazen yanlışlarımızın bedelini öderiz.
Önemli olan, bütün bunların içinden ne öğrendiğimizdir.
Çünkü yaş almak, yalnızca takvim yapraklarının eksilmesi değildir. Yaşamak, yaşadıklarını sorgulamak; sorgulamak ise kendini geliştirebilmektir.
İnsan yıllarla büyür, tecrübeyle olgunlaşır, düşünceyle derinleşir.
Ancak burada önemli bir ayrım var.
Kimi insan yaşadıklarından ders çıkarır, aynı hataları tekrarlamamayı öğrenir. Kimi ise yıllar geçse de aynı önyargıların, aynı yanlışların ve aynı alışkanlıkların içinde yaşamaya devam eder.
Demek ki yaş almak, akıllanmanın garantisi değildir.
Peki, gerçekten yaşıyor muyuz?
Nefes almakla yaşamak aynı şey midir?
Bir insan dünyaya gelir, büyür, çalışır, tüketir ve yıllarını tamamlar. Peki, bütün bu süreçte kendisine hiç şu soruları sorar mı?
Hangi yanlışımı düzelttim?
Benden sonra........
