İtiraf ediyorum: Özel dedektif fikri bana her zaman gereğinden fazla cazip gelmiştir. Yani düşünsenize, biri sizin yerinize şüpheleniyor, araştırıyor, ipuçlarını birleştiriyor… Siz de arkadan bu süreklilik arz eden keşfi parmağınızı bile kıpırdatmadan izliyorsunuz. 20 Mart’ta Poll Films By Polat Yağcı ve 25 Film yapımcılığında vizyona giren ‘Kardeşler Araştırma’ bu merakı alıp iki saatlik bir eğlenceye çevirince, insan çıkışta kendine sormadan edemiyor: “Acaba ben de mi birini tutsam?”

Film, Londra’daki sıradan bir soruşturmayı tamamlayıp Türkiye’ye dönen Orhan ve Erhan’ın hikâyesiyle açılıyor. Tam “iş bitti, eve dönüyoruz” modundayken kendilerini devlet destekli, son derece hassas bir operasyonun içinde buluyorlar. İşin içine İngiliz bir diplomatın dahil olmasıyla mesele bambaşka bir boyuta taşınıyor. Görünürde basit başlayan görev esnasında iki kardeş kendilerini giderek büyüyen bir ağın ortasında buluyor. Tabii tüm bu ‘yüksek profil’ meseleler olurken, onların yaklaşımı oldukça serbest.

‘Kardeşler Araştırma’nın en güzel tarafı, bu büyük laflı hikâyeyi alıp komedi eksenine taşıması ve orada resmen kırıp geçirmesi. Son dönemin en sevilen isimlerinden oyuncu Doğu Demirkol, o kendine has “ben buradayım ama çok da ciddiye almıyorum” haliyle sahnelerde izleyiciyi avucunun içine almayı başarıyor.

Karşısında Cem Gelinoğlu var ve o da bu kaosu belli bir dengede tutan taraf. Biri gaz, diğeri fren gibi… Ama zaman zaman ikisi de gaza basıyor, işte o zaman film tadından yenmiyor. Aralarındaki uyum filmin en güçlü taraflarından biri. Finalde bırakılan hissiyat ise oldukça net: Bu hikâye burada bitmez, ikincisi geliyor!

Sahneye Güven Kıraç girdiğinde ise dozaj bir anda değişiyor. Uzatmıyor, zorlamıyor;........

© Şalom