Gazze’nin yorgun çocukları,
Bitiverdi oyunları,
Kesildi şen gülüşleri,
Ateşin, tozun, toprağın arasında,
Kışın ayazı, yazın ateşi vurdu,
En çok da zalimin zulmü….

Gazze’nin yorgun çocukları,
Bir avuç caninin,
Katliamını duyuramadı,
Milyon avuç insanlığına,
En çok da, dini bütün,
Müslümanına…

Gazze’nin yorgun çocukları,
Nazı unuttu, şımarmayı bilmedi,
Ağlamayı bıraktı,
Tokluktan vazgeçti.
Baş okşayan elleri,
Anayı- babayı gömdü yarınlara…

Gazze’nin yorgun çocukları,
Gazze’nin suskun, vurgun
Bitkin çocukları…
Tarihin yüz karası fotoğrafında,
İnancın, direnişin yalnızlığında,
Kor ateş gibi düşüyor vicdanlara…

© Risale Haber