70'li yılların sonuna doğru, teksir Lem'alar'dan da latinize edilerek çoğaltılmış "Sinek Bahsini" elde edip okumaya, anlamaya çalışmıştık. Sonra, Osmanlıca Lem'alar'da geçen bazı bahisler, Lâtif Nükteler adıyla basıldı.İlk tetkik ettiğimizde, bazı bahislerden dolayı heyecanlandığımı hatırlıyorum. Çünkü zaman zaman karşılaştığımız bazı sual ve itirazların cevaplarını bulduğumuz gibi; "Kardeşlerimden rica ederim ki"notu ile başlayan ve arkadaşlar, birbirine olan çirkin sözler için "Haysiyetime dokundu demeyiniz." tembihinin geçtiği yeri okuyunca ağladığını hatırlıyorum. Niçin ağladım? Çünkü bu kısım, üstadın "Siz aranızda ittihat ve ittifaka dikkat ediniz, hizmet devam eder." şeklindeki şifahî ikazlarının satırlara döküldüğü hâliydi de ondan. Ne hazindir ki nurlarda küreleri bile birbirine raptedecek Kur'anî ve Nebevî düsturlar varken, en muzdarip olduğumuz husus da bu ittifak ve gücenmek meselesinden geliyor.

Halbuki üstad, o kısmın sonunda "Bin haysiyetim olsa, kardeşlerimin mabeynindeki muhabbete ve samimiyete feda ederim." buyuruyor. Mescid-i Nebevîde, sahabeler arasındaki samimiyete şahit olan Hz. Peygamberin (ASM)bu samimiyet karşısında çok memnun olduğu rivayetler arasında var. Çünkü bir samimiyette dünyevî bir his yok. Garez yok. İkinci bir niyet yok. Halis bir mahiyetin en güzel tecellisidir samimiyet. Samimiyet, bugün yönleriyle mü'minin şiarıdır da. Aksi, zaten insanı tehlikeli hâllere, hatta münafıklık durumuna da düşürebilir.

Elimde "Sözler Yayınevinin" 2015 baskı tarihli Latif Nükteleri var. 13. sayfasında Hadid Sûresinin "Bir de demiri indirdik ki onda büyük bir güç ve insanlar için yararlar vardır." mealindeki 25. âyetine yer verilmiş. Âyet uzun, fakat üstad,âyetin daha çok suallere medar olmuş kısmını alıyor.

"Enzelna" indirdik anlamında. Neyi indirdik? Demiri. Ama demir gökten inmiyor ki yerden çıkıyor. O zaman "ehrecna" yani "çıkardık" denilmesi........

© Risale Haber