Dünya, zatı itibarıyla kötü değildir; zemmedilen, kalbin dünyaya teslim oluşudur. Altın, gümüş, ev, araç, makam… Bunlar dış dünyaya ait araçlardır. Fakat kibir, haset, övülme arzusu, çokluk tutkusu ve fakirlik korkusu kalbin içine yerleştiğinde “zemmedilen dünya” ortaya çıkar. Dünya kelimesinin dünüv kökünden gelmesi –yakın olan, elde olan– insanın kalbine fazlaca yaklaşan ve onu Allah’tan uzaklaştıran her şeyi işaret eder. Yani sorun nesnede değil, bağlanma biçimindedir.

Modern insanın dramı tam burada başlıyor. Dünya artık yalnızca bir meta değil; kimliğin, değerin ve anlamın kaynağı hâline gelmiş durumda. Sekiz milyar insanın neredeyse tamamı, üretme-tüketme-sahip olma döngüsünün içinde, dünyayı “ele geçirme” yarışında. Ekonomi, siyaset ve kültür bu........

© Pusula Gazetesi