Ne yazsam yetmiyor meramımı anlatmaya

Teskinler yetmiyor huzur içinde yatmaya

Geç kalmışlık hissi kıymık gibi beynimde

Etleri sıyrılmış ömrün iskeleti kaldı elimde

Hasret uzay gibi genişliyor ufukta

Büzüldükçe büzüldüm daralan bir yatakta

Ölçüsüz mesafe var gözle görülür hedefime

Uzanıp da dokunamam yasaklı hayaletime

Madem visalin hiç gözü yoktu bende

Neden gözlerini akıttı gözlerimin içine

Tabanım delik deşik, çarığım muzdarip

Menzilim öz, yürüdüğüm yol garip

Belimdeki bıçak tükendi bilenmekten

Bizar oldu benliğim kendine söylenmekten

Her yanımı kuşatmış bu kenafir gölgeler

Hayra işaret vermedi, suratsız göstergeler

Üzerime sıçradı peygamber ümmetinin kanı

Gözümde büyüdü yollar, atımın çekilince canı

Sanki Nuh’u görmüş, hayretle şaşırmışım

Çağlar öncesine........

© Pusula Gazetesi