Sol denince tek bir sol mu var? Grup anlamında değil, ruh anlamında diyorum. Pek çok sol ruh vardı geçmişte. Şimdi cenazesinin de birçok ruhu var. Kendi solumu buldum geçen hafta okuduğum yeni çıkmış bir kitapta. Derin solu buldum. “Bir Ankaralının Gözünden Türkiye’nin 70 Yılı” (Alter Yay.). Yazarı Mehmet Tanju Akad arkadaşımız. Dev-Yol ana davasında yargılanmış, Mamak cehenneminde kalmış, ağır sınavlardan alnının akıyla çıkmış eski tüfek bir devrimci. 68 kuşağının çırağı, 78 kuşağının ustası. Ankara ağırlıklı olarak ülkenin birçok yanında eğitim ve sendikacılık çalışmaları yapmış. Pek çok yayın çıkarmış, yazılar, kitaplar yayımlamış. Kişisel anılarını yakın geçmiş sol tarihle iç içe, akıcı bir üslupla anlatıyor.

Tanju Akad ODTÜ mezunu bir iktisatçı. İktisat alanında birçok çalışması var. Aynı zamanda tarihe ve savaş tarihine merak sarmış. Bu alanda kimi kendi eseri, kimi çeviri 30 kadar kitabı var. Örneğin birkaçı: Tarihten Günümüze İstihbarat, Size Ölmeyi Emrediyorum, Barut Top ve Tüfek...

Okurken bir zaman makinesine girerek ülkenin ve şehirlerimizin 50’li, 60’lı, 70’li, 80’li, 90’lı yıllarını yaşadım.

O yıllarda insanlar nasıl evlerde otururdu?

Nasıl şehirlerde yaşardı?

Caddeler, sokaklar nasıldı? Çocuklar, gençler nasıl oynar, nasıl eğlenirdi? Nasıl kavga eder, dövüşürdü? Şimdiki Ankara’nın en işlek caddelerinde ne tür kızaklarla kayılırdı?

Okullar, öğrenim hangi havadaydı?

Toplumsal ruh, dönemlerin önemli siyasal olayları ne şekilde algılanırdı?

Vatandaş ne yer, ne içerdi? Gözde mekanlar, en tutulan yiyecekler hangileriydi? Piknik ne menem bir lokantaydı? Goralı ne tür bir yiyecekti?

Hangi sinemalar vardı? Ne tür filmler izlenirdi?

Hangi kitaplar, yazarlar okunur, bunlar siyaseti ne yönde etkilerdi?

Gençler tatilde nerelere giderdi? O zamanın doğası, denizi, koyları insanı nasıl etkilerdi?

İstanbul üstünden geçen yarım milyonluk son leylek kafilesini izlemek nasıl........

© OdaTV