Çocuklar uzun zamandır bu kadar şaşırdığımı ve mutlu olduğumu hatırlamıyorum…

Kitabımın müjdesini verdim size en son, biliyorsunuz. Şahane dönüşler aldım, hepiniz var olun.

Yazının yayınlandığı akşam Odatv’den İlker aradı, aklıma derhal olumsuz senaryolar geldi ama çaktırmadan konuşmaya çalıştım:

“Hürrem Hanım, Cuma günü sizi ofise bekliyoruz. Önemli bir toplantı yapmamız gerekiyor, size yalnızca yüz yüze aktarabileceğimiz bazı gelişmeler var”

Çocuklar böyle telefonlara aşinayım lakin kitabımın yazısından yalnızca birkaç saat sonra cereyan edince ister istemez evhamlandım.

Tam toplantı saati vardım Odatv’ye, İlker kapıda karşıladı. Telefonda çok konuşmuştuk, ilk kez yüz yüze geldik onunla da. Toplantı odasına aldılar beni, kısaca havadan sudan sohbet ettikten sonra toplantı odasına editör çocuklardan biri geldi:

“İlker Bey, acil haber merkezine gelmeniz gerekiyor”

Ben iyiden iyiye meraklanmaya başlamıştım ki iki dakika geçmeden İlker geri geldi ve “Hürrem Hanım, benimle gelmenizi rica edeceğim” dedi. Haber merkezinin kapısından içeri girdiğimde tüm bu gerginliğimin yerini muazzam bir şaşkınlık aldı.

Odatv ekibinin tamamı, ellerinde kitaplarıyla beni bekliyordu. Bana bir de masa hazırlamışlar, imza günü düzenlemişler resmen!

Hepsiyle defalarca telefonda konuştuğum bu pırlanta gibi gençleri yüz yüze tanıma fırsatım oldu, hepsiyle uzun uzun sohbet ettim. Kimi bana kitapta takıldığı yerler hakkında sorular sordu, kimi........

© OdaTV