Uyuşturucuda Gönüllü Test
Prof.Dr.İ.Hamit Hancı
Av.Dr.Alp Aslan

Keçiören Belediyesi’nde yaşanan uyuşturucu testi tartışması ilk bakışta basit bir işlem gibi görünüyor: Belediye yönetimi çalışanlarından gönüllülük esasına göre uyuşturucu testi yaptırmalarını istiyor. 213 personel kan ve saç örneği veriyor. İlk taramada bunların 171’inin sonucu pozitif çıkıyor. Daha sonra yapılan incelemelerde 42 kişinin sonucu negatifleşiyor ve 129 kişi hakkında adli süreç başlatıldığı açıklanıyor.

Fakat bu işlem bazı temel soru ve sorunları ortaya koyuyor.

Uyuşturucu kullandığını bilen çalışanlar neden gönüllü olarak teste girer?

213 kişinin 171’inin ilk testinin pozitif çıkması, yüzde 80’i aşan bir oran demek. Eğer gerçekten tamamen serbest, hiçbir yaptırımı olmayan ve çalışanların rahatlıkla “hayır” diyebildiği bir gönüllülük durumu varsa bu tablo açıklanması güç bir ikilem yaratıyor.

Belki de sorun uyuşturucu testinde değil, “gönüllülük” kelimesinin nasıl algılandığında.

Gönüllülük mü yoksa gönüllü olma zorunluluğu mu?

Çalışma yaşamında gönüllülük ile gerçek özgür irade aynı mı?.

Bir arkadaşınız sizden bir şey istediğinde “hayır” diyebilirsiniz. Fakat talepte bulunan kişi belediye başkanınız, genel müdürünüz ya da işvereninizse durum ne olacak

Hukuken reddetme hakkınız bulunabilir; fakat akıldaki deli düşünceler:
“Testi reddedersem hakkımda ne düşünürler?”

“İşimi kaybeder miyim?”

“Uyuşturucu kullandığımı mı varsayarlar?”

“Savcılığa veya polise bildirilir miyim?”

İşte tam bu noktada gönüllü tercih, bir zorlayıcı seçime dönüşebilir mi?.

Bir kişiye “Test yaptırmak zorunda değilsin” denildikten sonra, test yaptırmayanlar şüpheli görülecekse ya da bu ima ediliyorsa, ortaya çıkan durum klasik anlamda bir........

© ngazete