“Adam gibi yaşayabilmek için gazi değil terörist olmak gerekirmiş!”
Operasyon, önceki gün sabaha karşı başladı…
Sabahın 04.45’inde polis ekipleri Ankara Kızılay’daki Güvenpark’a girdi… Hedefteki, 38 gündür o parkta gece gündüz mücadele veren, orada yatıp uyuyan ve günlerdir oturma eylemi yapan er şehit ailelerini, er gazileri bir güzel toparlayıp kilometrelerce uzaktaki Bilkent Gazi Uyum Evi’ne götürdü!
Peki, vatan için şehit olan, kolunu, bacağını, gözünü kaybederek “gazi” unvanı alan, Türkiye’nin 81 ilinden gelerek bir ayı aşkın süredir Güvenpark’ta çile çeken bu insanlar ne istiyordu? Yardım mı dileniyor, hakları olmayan devasa isteklerde mi bulunuyordu? Tabii ki hayır… İstedikleri yalnızca şuydu:
-Maaş, sağlık hizmetleri, protez desteği ve diğer sosyal haklarda er ve erbaş statüsündeki gazilerin diğer askeri personelle aynı haklardan yararlanmasını istiyorlardı!
İsteyemezler miydi? Teröristle, vatan düşmanlarıyla savaşırken er gazilere sıkılan kurşunlar, atılan el bombaları, bastıkları mayınlar rütbeli personele atılandan, sıkılandan, basılandan daha mı farklıydı acaba?
Eğer değilse, bu ayrımcılığın nedeni, mantığı neydi peki? Gaziler, askerlik görevini er veya erbaş olarak yaparken aynı kurşunların, bombaların altında şehit olanların yakınları, farklı askeri statülerde görev yapan personele kıyasla niçin daha sınırlı haklara........
