Bir zamanlar Türk dindarların yönünü çevirdiği merkezlerden biri Kahire idi...

Simgesel isimlerinden biri Mehmet Akif oldu. Muhafazakârların anlatımında onun Mısır yılları, “inancını rahat yaşayabileceği ülkeyi seçti” iddiasıyla özdeşleşti. Tarihsel nedenler böyle değildi ama konumuz bugün başka…

Mısır yolcuları Akif’ten ibaret değildi. 1930’lardan itibaren Kahire ve özellikle El-Ezher bir kuşağın eğitim merkezlerinden biri haline geldi: Ahmet Davutoğlu… Ali Yakup Cenkçiler… Ali Ulvi Kurucu… Emin Saraç… Mustafa Runyun… İsmail Ezherli… Vd.

Kimi Ezher’de okudu, kimi Kahire’deki Osmanlı ulemasının ders halkalarına katıldı. Eski Şeyhülislam Mustafa Sabri, Zahit Kevseri ve -Ekmeleddin’in babası- Mehmet İhsan çevresinde oluşan bu ortam, Türkiye’den gelen talebeler açısından kıymetliydi…

Kısacası bir dönem “Kahire” denildiğinde Türkiye’deki dindar çevrelerin aklına ilim, Ezher, Kur’an, hadis ve klasik İslam düşüncesi geliyordu...

Aradan yarım yüzyıl geçti.

Aynı Kahire’de bu kez hayli popüler bir vaiz yükseldi: Amr Khaled...

Muhasebecilik eğitimi almıştı. Klasik Ezher ulemasından gelmiyordu. Cübbeli değil takım elbiseli! Televizyon yıldızıydı. Başarılı olmayı, yükselmeyi, para kazanmayı, girişimci olmayı dindar hayatın doğal parçası sayıyordu…

Eski Kahire alim yetiştiriyordu yeni Kahire, piyasanın vaizlerini...

2 Vaazların değişen içeriği

Popüler Amr Khaled’in vaazlarının dikkat çekici yanı insanlara “çalışın” demesi değildi. İslam inancı yüzyıllardır çalışmayı, emeği ve malı ihtiyaç sahipleriyle paylaşmayı ifade eden infakı........

© Nefes