Anadolu’ya giderken ya da Trakya’dan geçerken; başınızı çevirdiğinizde tarlada kimi görüyorsunuz?

Eminim şu an hepinizin gözünüzün önüne yemenisini takıp çalışan kadınlar geliyor.

Tarlada izleri de emekleri de büyük.

Meralarda onlardan soruluyor; ahırlar da…

Peki, emekleri karşılık buluyor mu?

15 Ekim Dünya Kadın Çiftçiler Günü’ydü.

16 Ekim ise Dünya Gıda Günü.

Hayat damarlarımızdan biri de tarım-gıda.

BM Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) ile Türkiye İş Bankası’nın iş birliği sayesinde ayakta kalan, üreten kadınlar bir araya geldi.

Ülke tarımı ve kadın çiftçi olmanın ne demek olduğu tartışıldı.

Acı tablo netleşti.

Türkiye’de çiftçinin geliri son 1 yılda FAO verilerine göre azaldı.

Üretenden gelen sese kulak verdiğimizde o yüzdenin en az 50-60 olduğunu süzebiliyoruz.

Hatta çok daha büyük zarar hesap eden, üretmekten vazgeçenlerin sayısı katlanıyor.

Kuraklık, iklim krizi, katlanan maliyet, savaşlar, enerji fiyatları…

Biraz daha derinleştirelim: mazot, gübre, yem, işçi yevmiyesi, çoban maaşı, elektrik, su, vergi…

Hepsi birleşti, açmaz çıkmaza döndü.

Türkiye, dünyada ilk 10 tarım ülkesi içinde.

Şimdilik.

Şimdilik diyorum çünkü; milletin efendisi toprağına küstü.

Görmüşsünüzdür, daha birkaç gün önce Diyarbakır Yenişehir Ziraat Odası Başkanı Süleyman İskenderoğlu,........

© Nefes