Yusif Vəzir Çəmənzəminlinin “İki od arasında” romanında belə bir səhnə var ki, İbrahim xan ova gedəndə boğazı dualı köpək görür. Qəzəblənir, itin yiyəsini cəzalandırmaq istəyir, deyir nə cürətlə dinimizi təhqir etmisən, itə dua yazdırıb asmısan və sairə. Lakin “duanı” açıb oxuyurlar, görürlər yazılıb: “Gözüm düşdü ətinə, Dua yazdım itinə, Bu sirri kim açsa, Bu çobanın ...inə”. (Nöqtələrin yerindəki sözü qafiyəyə uyğun təsəvvür eləmək çətin deyil – Z.H.). Yumor xanın xoşuna gəlir, deyir “duanı” yazan mollanı tez tapın, hüzuruma gətirin. Tapıb gətirirlər, molla deyir ki, xan sağ olsun, mənim günahım yoxdur, bu zırrama bir şaqqa ət gətirmişdi, dedi itimə dua yaz, göz dəyməsin. Gördüm əl çəkmir, bunu yazıb başımdan elədim. Sonra İbrahim xan həmin ağıllı mollanı sarayda işə götürür və güman edirəm artıq onun kimliyini başa düşmüsünüz.

Molla Pənah Vaqifə aid olunan bu əhvalat, prinsipcə, günümüzdə də........

© Müsavat