Tarix boyu müharibələr olub, amma hər birisi anlaşma, tərəflərdən birinin kapitulyasiyanı qəbul etməsi ilə bitib. Hətta İngiltərə və Fransa arasında gedən və tarix kitablarında “Yüzillik müharibə” adlandırılan, əslində isə istisnalarla düz 116 il (1337-1453) davam edən qanlı savaşlar da, iki cəhddən sonra sülhlə nəticələnib. Sonrakı əsrlərdə bir neçə dəfə üz-üzə gəlsələr də, bu gün hər iki ölkə bir blokda “vahid düşmən”ə qarşı səngərdədirlər...

Ermənistanın Azərbaycana qarşı təcavüzkar siyasəti də keçmişdə qalmaqdadır, Nikol Paşinyan Avropa ölkələrində və təşkilatlarında belə, Azərbaycanın ona yanacaq satmasına, taxıl yolu açmasında görə təşəkkürünü bildirir. Hələ özü də jest edib, Azərbaycanın əsas hissəsindən Naxçıvan bölgəsinə Ermənistan ərazisindən yol açmağa hazır olduğunu da elan edir. Təbii ki, Azərbaycanın yaratdığı reallıqların nəticəsində baş verir bütün bunlar. Bir əsrdir elə havadarlarının fitnə-fəsadına uyan Ermənistan Türkiyəyə qarşı ərazi, üstəlik, saxta “soyqırım” iddialarını davam etdirirdi, hətta mənfur Sevr müqaviləsinin 100 illiyini keçirmişdilər 6 il əvvəl. O müqavilənin ki, 24 iyul 1923-cü ildə qardaş Türkiyənin dik duruşundan sonra imzalanan “Lozanna sülh müqaviləsi” ilə “ tarixin zibilliyinə atılmışdı.  Artıq Ermənistan rəhbərliyi anlayır ki, “real Ermənistan” qurmağın vacib düsturlarından biri Azərbaycana və Türkiyəyə qarşı ərazi iddiaları, qondarma soyqırım şousuna son qoymaqdır. Xilas yolu türkə düşmənçilik, savaş açmaq deyil... Paşinyan Ermənistan xəritəsinin maketini rozetə çevirib yaxasından asıb və Avropanı dolaşır. Bununla həm də “daha bizi oyuna salmayın, imkan verin, Ermənistana kadastr sənədi alaq” mesajı ünvanlayır.

Dünənə qədər Avropa Şurasının Parlament Assambleyası, Avropa Parlamenti, digər ermənipərəst təşkilatlar Ermənistan hakimiyyəti ilə səs-səsə verib, Azərbaycanı hədəfə alırdılar, təzyiqlərlə nəyəsə nail olacaqlarını zənn edirdilər. Xəyalları suya düşdü. Yəqin hələ də Şvabe kimi bir çox Azərbaycan düşmənləri güman edirmiş........

© Müsavat