KÜRESEL EMPERYALİZMİN GÖLGESİNDE SÖYLEM İLE EYLEMİN PARADOKSU

Tanrıyı öldüren modern dünya, kendi nefsini onun yerine koyan ve ilahlık taslayan muktedirlerin kendi vahşetlerini makyajladıkları küresel bir tiyatro sahnesidir. Bu sahnenin başaktörü, coğrafyaları “demokrasi” ve “özgürlük” vaatleriyle sömürgeleştiren, her gittiği toprağa kan ve gözyaşından başka bir miras bırakmayan küresel emperyalizmdir.

İkinci Dünya Savaşı’nın ardından askeri ve iktisadi gücü tekelleştiren küresel küfür düzeni, ürettikleri hukuku kendi çıkarlarının paravanı haline getirerek pervasız bir azgınlığa bürünmüştür. Ancak bu devasa yıkım aygıtı, cürümlerini tek başına işlemez. Her işgal coğrafyasında, kendi halkının geleceğini egemenin masasında meze eden yerli işbirlikçilere ihtiyaç duyar.

Bu trajik sahnenin en hazin ve paradoksal perdesi ise İslam coğrafyasında açılmaktadır. Halkı Müslüman olan elli küsur ülkenin siyasi iradesi, küresel gücün öğrettiği bağımlılık karşısında felç olmuş durumdadır. Kendi halklarına karşı azametli, küresel efendilerine karşı ise muti birer bende olan bu liderlerin portresi, tarihin en büyük ahlaki çözülüşünü gözler önüne seriyor. Bir yanda iddia edilen dini hassasiyetler ve huşu (!) içinde eda edilen ibadetler, diğer yanda ise küresel zalimlerin temsilcileriyle kameralar karşısında verilen mütebessim pozlar,........

© Mir'at Haber