RAHMÂNÎ ADALET Mİ? CAHİLÎ ADALET Mİ?

ADALET, kula kul olmamak ve sadece Allah’a kulluk eylemek, kelime-i şehadetin gereğini yerine getirmektir. “Âmentü, yani güvendim, güven verdim Allah’a, kullarına ve yarattıklarına.” sözünü, ahdini ve yeminini eden her insan, kendini başkasından, başkasını kendinden asla ayrı görmez. Kendine hak gördüğünü, iman ve İslam kardeşine de hak görür, asla çok görmez. Çünkü İslam’ın adalet ahlâkı, ırka, renge, cinsiyete, inanca ve coğrafyaya bakmaksızın geneldir ve cihan şümuldür. Ama Batı adına bir örnek verecek olsak; İngilizler, Britanya sınırları içerisinde kendine demokrattır, âdildir. Ancak Afganistan, Hindistan, Uzak doğu, Irak, İran, Suriye, Filistin ve Gazze ve de Afrika söz konusu olunca ölümüne barbardırlar. Petrol, doğalgaz ve değerli madenlerin kokusunu alınca; milyonlarca insanın kanına girmekten, toprağını işgal edip insanını sömürmekten asla kendilerini alamazlar. Şimdi söyler misiniz adalet bunun neresinde? Temel insan hakları kimin için? Boşuna arama! Bu vahşetin tek bir  adı vardır: KENDİNE ADALET veya CAHİLÎ ADALET…

Adalet, sorumluluk bilinciyle hakka ve hakikate göre iyi, doğru, güzel, eşit ve dengeli davranmaktır. Başkasına zarar vermemektir. Adil insanın sözü özüne, özü sözüne uyumludur, içi ile dışı birdir; yani........

© Mir'at Haber