DUANIN GÜCÜ VAR MIDIR?
DUANIN GÜCÜ VAR MIDIR?
İlk insandan günümüze kadar bütün insanların hayatında ibadet ve dua olayı gündemdedir. İnsan hak veya bâtıl mutlaka bir dine inanır. Zira insanın fıtratı böyle yaratılmıştır.
Mü’minler Allah’a, inkârcılar ve müşrikler ise ilâh (tanrı) diye inandığı bir şeylere ibadet eder, onlara sığınır, onlardan yardım ister, ya da onlardan korkarlar.
İslâmda duanın ibadet olarak önemli bir yeri vardır. Ama o bazılarının zannettiği gibi işleri görünmeyen bir ilâh’a havâle etmek, Allah’a emir vermek değildir:
“Çalış! dedikçe şeriat, çalışmadın, durdun
Onun hesabına birçok hurâfe uydurdun.
Sonunda bir de ‘tevekkül’ sokuşturup araya
Zavallı dini çevirdin onunla maskaraya!
Bırak çalışmayı emret oturduğun yerden,
Çalışma, öyle ya Mevlâ ecir-i hâsın iken
Bütün o işleri Rabbin görür, vazifesidir… (M. Akif Ersoy)
Dua, kimi dinlerde olduğu gibi kızgınlığından (gazabından) ve kötülüğünden kurtulmak üzere ilâhlara el açmak da değildir.
Dua hakkında şunlar söylenebilir:
1-Dua, Allah’ın makamından sürekli bir istemedir. Bu isteme mü’min için bir itikat, bir şiar (müslüman olmanın işareti), bir ulvi hedeftir.
Mü’min özlediği İslâmî hayata dua ederek kapı açmaya çalışır. O, Allah’ın bitmez- tükenmez hazinelerini, iyi bir mü’min olma uğruna ister, onların yeryüzüne inmesini niyaz eder.
2-Dua mü’min için, yüce idealleri, dünya ve içindekilerden daha değerli şeyleri bulabilmenin, onlara ulaşmak için çaba göstermenin aracıdır. Dua sekülerleşmeye ve dünyevileşmeye karşı ilaçtır, tedbirdir.
3-Dua, mü’mini ayrılığın yalnızlığından kurtarır.
4.Dua, mü’minin, aşkının, muhabbetinin ve saygısının eyleme dönüşmüş şeklidir.
5-Dua zırhtır. Sorunlarımızın yüreğimiz kuşatmasından, şeytani tuzaklardan, nefsin hevasına kapılmaktan korur.
6-Allah (cc) ve Rasûlü nasıl dua etmemizi öğrettiler. Me’sur dualar elbette önemli. Üstelik Allah’ın Rasulü hangi pozisyanda, hangi ihtiyaç için, hangi musibet için, amellerin kabulleri için, hangi günah affı için, kimden/neden nasıl sığınacağımızı öğretti.
7-Duanın sözleri önemli birlikte hangisi olursa olsun dua’nın ta’zim, ihlas, samimiyet, alçak gönüllü ve boynu bükük bir hâlde olmalıdır.
“Rabbinize alçak gönüllüce ve için için dua edin. Çünkü O, haddi aşanları sevmez.” (A’râf 7/55)
“Rabbini, içinden yalvararak ve korkarak, yüksek olmayan bir sesle sabah-akşam zikret ve gafillerden olma.” (A’râf 7/205)
Bu da dua sözlerini sözlerini nasıl ve hangi durumda........
