Ya da eğitim meselesi!

Yani Türkiye’nin en önemli meselesi!

Bu en önemli meseleye gönül veren, bu en önemli meseleyi kendisine dert edinen bir dostumuz var:

Yıllardır en önemli mesele ile ilgili araştırmalar yapıyor, röportajlar yapıyor, makaleler yazıyor.

Şimdi önümde iki güzel eseri var.

Biri Öğretmenin Türkçesi

Diğeri Pazarören’den Dünyaya Akmak!

Pazarören’den Dünyaya Akmak, bir öğretmen okulu günlüğü!

Memiş Okuyucu’nun Öğretmenin Türkçesi adlı eserinde dikkatimizi çeken bir değerlendirmesi var.

Öğretmen, görürse öğrenciye gösterebilir!

Çok doğru, çok haklı, çok yerinde bir tespit!

Öğretmen, ancak görürse öğrenciye gösterebilir!

Öğrencinin görmesi doğrudan doğruya öğretmene bağlı.

Öğretmen görememişse öğrenciye nasıl gösterir?

Sanırız maarif meselemizin ya da eğitim meselemizin temelinde bu tespit yatıyor.

Yıllardır eğitim meselemizin halli için formüller üretiliyor.

Hele son yıllarda Millî Eğitim Bakanlığı’na gelen her ismi bir şeyler yapma gayreti içinde görüyoruz.

Ancak yapılanlar çok yüzeysel kalıyor.

Atılan adımlar maalesef bir önceki adımın tekzip edilmesinden başka anlam taşımıyor.

Belki de ilk olarak yapılması gereken iş Memiş Okuyucu’nun da altını çizdiği gibi önce öğretmenin görmesini temin etmek!

Öğretmen görürse, gerisi kolay!

Öğretmen, gördüğünü öğrenciye gösterir!

Yani zincirin halkası tamamlanır.

© Milli Gazete