İktidara yakınlığıyla bilinen Yeni Şafak gazetesi, geçen hafta dikkat çekici bir manşetle çıktı.

Manşetin başlığı şuydu:

Doğrusu, manşette yer alan birçok tespiti doğru buluyorum.

Ancak ben bu manşeti sadece ekonomik bir haber olarak okumuyorum.

Bana göre bu manşet, aynı zamanda AK Parti içerisindeki farklı ekonomi anlayışlarının ve güç dengelerinin dışa vurumudur.

Çünkü insan bazen öfkelendiğinde, bazen de kendi içindeki hesaplaşmalar sertleştiğinde, istemeden de olsa gerçekleri söyler.

Hatta en yakın dostu hakkında bile…

Bazen en önemli itiraflar, tam da böyle zamanlarda ortaya çıkar.

Yeni Şafak’ın bu manşeti de bana bunu hatırlattı.

Gazetedeki haberde sanayicilerin çok önemli bir tespiti yer alıyordu.

Çin’den ithal edilen ürünlerin yaklaşık yüzde 90’ının Türkiye’de üretilebileceği, yerli üreticinin teşvik edilmesi hâlinde ithalata bağımlılığın önemli ölçüde azaltılabileceği belirtiliyordu.

Peki o zaman asıl soruyu soralım.

Madem Türkiye bu ürünlerin yüzde 90’ını üretebilecek kapasiteye sahipti, neden çeyrek asırdır üretmedi?

Çünkü bu ülkeyi son iki yıldır değil, yaklaşık çeyrek........

© Milli Gazete