12 Eylül darbesinde 13 yaşında bir ortaokul öğrencisiydim. Zonguldak İmam Hatip Lisesi’nin üçüncü sınıfında okuyordum ve rahmetli babam emekli olup köye yerleştiği için farklı bir formülle beni okulumdan alıp kendi ilçemizde eğitimime devam etmemi arzuluyordu.

Yaz dönemine gelirken o tarihlerde merkezi olarak değil, okulların kendi bünyesinde yapılan “Bursluluk ve Yatılı” sınavlarına girip kazandım.

12 Eylül darbesiyle birlikte ortalığın yalancı bir sükuna ve bahara erişmesi dolayısıyla babam beni kazandığım Tekirdağ İmam Hatip Lisesi’ne yazdırdı ve yeni bir sürece girmiş oldum. O günkü aklımla zannediyordum ki, ortalığın güllük gülistanlık olma sebebi Kenan Evren ve arkadaşlarının memlekete el koymasıdır.

Hemen hemen her gün birkaç kişinin katledildiği, evlat acısıyla yananların ayyuka çıktığı ülkemizde askerin yaptığını hoş görecek bir zihinsel paradigma bizim de algılarımızı sahte şekilde yönlendirmişti.

Aslında 12 Eylül darbesi Türkiye siyasetinde oynanan ve başrol aktörleri Demirel ve Ecevit olan “Sağcılık-Solculuk” oyununun silah zoruyla sona erdirilmesinden başka bir şey değildi. Kendilerini bu oyuna kaptıranların fikirsel tartışmayı bir kenara bırakıp, şiddete ve silahlı eylemlere yönlenmesini asker kanadı ve militarizm........

© Milli Gazete