Kulun her meselede adalet istemesi, haksızlıkları da asla onaylamaması gerektiği, “Allah her meselede adaleti, iyiliği… emreder. Fuhuştan, fenalıktan ve azgınlıktan men eder…” (Nahl/90) ayetiyle emredilmektedir. Ayrıca: “Şüphesiz Allah size emanetleri ehline vermenizi ve insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emreder…” (Nisâ/58) buyrulmaktadır. Onun için de Hz. Ömer, “El-adl-ü esasü’l mülk vez-zulmü fesadü’l mülk” demiştir.

Keza, “Ey iman edenler! Allah için hakkı ayakta tutan (hâkimler), adaletle şahitlik eden kimseler olun…” (Mâide/8) buyrulmaktadır. İmam Şâfiî der ki: “Adalet Allah’ın emrine uygun şekilde amelde bulunmaktır.” Yani karındaşlık, partidaşlık, yandaşlık yapmadan, kanunlara uygun davranmak, adil olmanın gereğidir. Hiçbir tesir altında kalmadan karar vermek de insan olmanın, Müslüman olmanın gereğidir.

Nitekim Hz. Ebû Bekir, buyurur ki: “Adalet yeryüzünde Allah’ın terazisidir.” Onun için Ahmed b. Hanbel de der ki: “Devlet büyüklerinden herhangi biri kapısını ihtiyaç sahiplerine, fakirlere ve haksızlığa uğrayanlara kapatırsa; mutlaka Allah da ona karşı göklerin rahmet kapılarını kapatır.”

Adalete, herkes ama herkes, her an muhtaçtır. Bu sebeple adaletin merhamet ve itimat telkin etmesi lazımdır. Yani ‘Roma’da adil hâkimler var’ dendiği gibi, Ankara’da da adil hâkimler var diyebilmeliyiz. Adalet kutup yıldızı gibidir, herkese yol gösterir. Ali Semerkandî’nin ifade ettiği gibi: “Yeryüzü ve gökler adalet sayesinde ayakta durur.” Adaletin olmadığı yerde de her türlü perişanlık hayat bulur.

Onun için: “İlk Osmanlı tarihçilerinden Ahmedî, ‘Dastân ve Tevârih-i Mülûk-i Âl-i Osman’ adlı eserinde, Osmanlıların adil idaresine işaretle şöyle başlamıştı:

Zulüm, kanun ve düzen maskesine sokulunca,

Halk tarafından kolaylıkla adâlet sanılır.

Bu zulmün ustalarının hikâyesi çok nakledildi,

Gelin........

© Milli Gazete