Dostlar, 28 Şubat’ta 15 Temmuz’da neler oldu?

Bizim silahlarımız bize yöneldi, bizi vurdu!

Siz istediğiniz kadar modern silahlar yapın, istediğiniz kadar “savunma alanında millileşme oranını şuradan şuraya çıkarttık!” deyin…

MANEVİ VATAN’ın zemini kayarsa ürettiğiniz ne varsa düşmanı değil, bizi vurur Allah muhafaza.

Namlular düşmana değil, millete döner!

Bir “Muhsin” insan çıkar.

“Namlusunu millete dönmüş tanka selam durmam!" der.

Bu aziz millet bağrından Şehit Muhsin Yazıcıoğlu gibi yiğitleri çıkartır.

Bunları nice kereler yaşamadık mı?

İçimizden vurulmadık mı?

Düştüğümüz yerlerden kalkmak mecburiyetinde bırakılmadık mı?

Peygamber Ocağı bizim ocağımız.

O bizim gözbebeğimiz.

Şimdilerde oralarda da “öze dönüş” çabaları görüyoruz.

Caydırıcılığımızın arttığını görüyoruz.

Savunma alanındaki yerlilik oranımızın yüzde 80’lere ulaşması hepimizi mutlu etmiyor mu?

Şöyle bir yakın geçmişe bakıp, “neredeyse tam bağımlılık” tablosunu gördüğümüzde, bugünkü hal için şükretmiyor muyuz?

Kayıp yıllarımıza kahretmiyor muyuz?

Zaferlere sadece topla tüfekle, füzeyle ulaşılmaz…

“Peygamber Ocağı” ruhuyla ulaşılır.

Rabbim bütün şehitlerimizden, gazilerimizden razı olsun.

Maneviyat varsa maddiyat nimet.

Maneviyat yoksa maddiyat felâket!

Piyango zengini olmuş nicelerinin sonraki dönemlerde büyük yıkımlara uğradıklarını, hayatlarının kaydığını biliriz.

Para insanı mutlu etseydi dünyanın en zengin insanları en mutlu insanlar olurdu.

Paralar nereden geliyor ve nerelere harcanıyor.

Haramdan geliyorsa nereye harcanırsa harcansın, felâket!

Haram paranın girdiği evlerde bereket olmaz.

Duaların kabulüne en büyük engel “haram” lokma!

Paranın dini imanı yok!

Kapitalizmin dini de imanı da para!

Ailesinde huzur bulamayan, en yakınlarına bile güvenemeyen insan, ne kadar parası olursa olsun bataktadır.

Her gün karşı karşıya kaldığımız berbat hadiseler, bize mesaj vermiyor mu?

Kumar bataklığını konuşuyoruz,........

© Milat