Hemen peşinen söylemek gerekir ki, dinin asıl işlevi yabancılaşmanın aşılması yönündedir. Zira sadece fenomenal dünyanın değil, insanı kuşatan ve insanın direkt etki alanında olduğu gaybi hakikate dair bilgi vermesi söz konusudur. Tam da bu sebeple insanı kendi gerçekliğiyle karşı karşıya getirmektedir.

Karl Marx her ne kadar “din halkların afyonudur” diyerek dinin pratikte şeyleştirici, yabancılaştırıcı ve nihayetinde gerçekliği saptırarak yanlış bilinç oluşturucu bir olgu olarak görse de esasen o da dinin asıl işlevinin bu yabancılaşması aşmak olduğu kanaatindedir bana göre. Çünkü “dinin afyon olduğu” sözünden önce “din kalpsiz bir dünyanın kalbi, vicdansız bir dünyanın vicdanıdır” ifadesi bunu anlatmaktadır.

Gerçekten Marx’ın dediği gibi din yabancılaştırır mı? Bazıları bu soruya cevap verirken bazı dinleri (ya da herkes kendi dinini) istisna kılarak cevap veriyor. Benim bu soruya cevabım iki boyutludur. Birincisi, dinin temel işlevi insanı hakikat ve gerçeklikle karşı karşıya getirmektedir. Dolayısıyla dinin temel işlevi insanın yabancılaşmasının önüne geçmektir. Fakat pratikte varolan farklı din anlayışları ve dini söylemler yanlış bilinç........

© Milat