Yeryüzü hiç olmadığı kadar öfkeli…

İnsanlar hiç olmadığı kadar tahammülsüz…

Kalpler katılaşmış, vicdanlar yorulmuş, merhamet ise adeta bu çağın en garip duygusu hâline gelmiş durumda. Küçük bir mesele büyük kavgalara dönüşüyor, en basit anlaşmazlıklar bile kin ve nefreti büyütüyor. İnsanlar birbirini anlamak için değil, susturmak için konuşuyor.

Böyle bir zamanda mümin kalabilmek sadece namazla, oruçla değil; ahlakı koruyabilmekle mümkündür. Çünkü zor zamanlarda güzel kalabilmek, herkesin harcı değildir.

“Sen af yolunu tut, iyiliği emret ve cahillere aldırma!”

Bu ayet, sertleşen bir dünyada müminin nasıl ayakta duracağını gösteren ilahi bir pusuladır. Çünkü kötülüğün arttığı zamanlarda insan da farkında olmadan sertleşmeye başlar. Sürekli kırılan biri kırıcı olur, sürekli haksızlığa uğrayan biri merhametini kaybedebilir. İşte tam burada Kur’an mümine şunu hatırlatır:

Cehaletin seviyesine inme…

Ne yazık ki bugün insanlar kaba olmayı güçlü olmak zannediyor. Sesini yükselten haklı sanılıyor, öfkelenen cesur kabul ediliyor. Oysa Allah Resûlü’nün hayatı bunun tam tersiydi. O, insanların en güçlüsüydü ama aynı zamanda en........

© Milat