Ülkemizde şehirli zannettiklerinizin çoğu kasabalı…

Kasabada yaşayanlar alınmasınlar; bu kavram, yaşam tarzı, yönetim biçimi ve değer yargılarında arada kalmış olmanın ifadesidir.

Şehirli olmak isterler ama çatalı tutuşundan; traktör kullanır gibi son model arabanın şoför koltuğuna oturuşundan; cümle kurmasından şehirli olamadığı anlaşılır.

Şehirli gibi giyinmeye çalışsalar da kültürel uyum kolay olmuyor.

Yeni yetme zenginler uyum sağlayabildi mi?

Babadan, dededen zenginlerin yaşam tarzlarıyla, yeni yetme zenginlerin yaşam tarzını karşılaştırın.

Yeni yetme, henüz zenginliği hazmedememiş; göstermeye çalışıyor.

Amerika’daki kadın satıcılığından, uyuşturucuya kadar her türlü pis işe bulaşarak serveti kapmışların giyimleri dikkat çekidir; renk renk elbiseler, her yanlarından sarkan altın aksesuarlar, kürk yakalar…

İşte o nedenle, Anadolu’da ‘’Sonradan görmeye cip bile yetişmez’’ derler

Yeni yetme zenginler abartırlar, gösterişi severler.

Siyasette de, bürokraside de öyle değil mi?

Kasabalı siyasetçi ya da bürokratın koltuğu kaptıktan sonraki ilk işi, içinden çıktığı kasabayı ziyaret etmektir.

Onlara kendisini göstermek, kendisi gibi olanlara caka satmaktır.

Elbette onların havaları ancak kendisi gibi olanlara söker.

Büyük şehirlerde kimse takmaz.

Başkent, ne milletvekilleri, ne bakanlar, ne müsteşarlar, ne genel müdürler........

© Medya Siyaset