Yaz geldi...Hava ısınıyor, ormanlar yeşilin en güzel tonlarına bürünüyor. Bizler serinlemek için sahillere, yaylalara ya da piknik alanlarına yönelirken, birileri tam tersine dağların zirvesine çıkıyor. Hem de günlerce, haftalarca yalnız kalmayı göze alarak...

Onlar, yangın gözetleme kulelerinde görev yapan isimsiz kahramanlardır.

Belki çoğumuz bir orman yangını çıktığında televizyon ekranlarında alevlerle mücadele eden ekipleri görüyoruz. Helikopterleri, uçakları, arazözleri alkışlıyoruz. Elbette hepsi büyük bir teşekkürü hak ediyor. Ama yangının henüz küçücük bir duman halinde görüldüğü ilk anda gözünü ufuktan ayırmayan kule görevlilerini çoğu zaman hatırlamıyoruz.

Oysa büyük felaketlerin önlenmesinde ilk halka onlardır. Dağın zirvesindeki küçük bir kulenin penceresinden kilometrelerce uzaklığı izlerler. Saatlerce... Günlerce... Bazen tek bir insan sesi duymadan, yalnızca rüzgârın uğultusu ve kuşların sesi eşliğinde görev yaparlar. Kavurucu sıcakta da, fırtınada da, sisli havalarda da aynı dikkatle ormanı gözetirler.

Çünkü bilirler ki gökyüzüne yükselen incecik bir duman, birkaç saat sonra binlerce ağacı, yüzlerce canlıyı ve belki de köyleri tehdit eden büyük bir yangına dönüşebilir.

Bu yüzden onların dikkatinden kaçan tek bir saniye bile........

© Manisa Meydan Gazetesi