Dinin öğrenilmesi nasıl ki örnek şahsiyetler olan peygamberler üzerinden gerçekleşiyorsa dinin temel unsurlarından biri olan ahlakın öğretimi ve eğitimi de yine hem onların bıraktığı miras hem de varisleri olan ilmiyle âmil âlimler üzerinden olacaktır.

Din, kuralları Yaratıcı tarafından konulan, insanın aklına hitap eden ve özgür iradesine sunulan, her iki dünyada da hayırlı sonuca ulaştırma vaadini taşıyan ilahî kanunlar bütünüdür. İster inanç ister ibadet ve uygulama olsun isterse ahlak alanında olsun dinin getirdiği bu kanunlar ve kurallar insanı kısıtlamak için değil, tam aksine kendi fıtrî doğallığını ve doğasını korumaya yöneliktir.

Modern zamanlarda özellikle kamusal alanda dinlerin kurallarının ortadan kaldırıldığı ve hayattan neredeyse tamamen çıkarıldığı ortamlar oluşturuldu. Peki, insanın ve çevresinin doğallığı ve doğası ne oldu? Büyük ölçüde yara aldı veya aşınmaya maruz kaldı. Kuralsız insan, birçok canlının yok olmasına, çevrenin kirlenmesine ve doğal dengelerin bozulmasına sebep oldu, hatta kendi kişiliğine kasteder hale geldi. Gelinen noktada bugün modern insanın kendi neslini devam ettirmekte zorluk çektiği çok açıktır.

Ahlak, toplum içinde kişilerin uymak zorunda oldukları davranış biçimleri ve kuralları diye tanımlanır. Dikkat edilirse burada davranış anahtar kavramdır. Aslında ahlakın kendisi nötrdür. Davranışlar iyiyse ahlak iyidir, kötüyse kötüdür. İyi ve kötüyü belirleyen ise ahlakın tarifinde geçen kurallardır. Kurallar vicdanın ölçüsüdür. Ölçüsü olmayan vicdan, vazife yapamayan, âtıl duruma düşmüş alet hükmündedir.

Öte yandan kurallar kişiye eğitimle kazandırılır ve işlevsel hale getirilir. Yüce Allah’ın koyduğu kuralları peygamberleri vasıtasıyla indirmesinin hikmeti de budur. Çünkü peygamberler ilahî kitabı getirmenin yanında öğretmen ve eğitimci vasfı ve görevi bulunan insanlardır. Bunun anlamı peygamber getirdiği kuralları bir öğretmen titizliği içinde........

© Maarifin Sesi