Aslında çözüm gözümüzün önünde duruyor ama görmüyoruz. Hatta giderek uzaklaşıyoruz. Ruhumuza kötülük sinmiş durumda. Bunun nedeni bakar kör olmamızdan ileri geliyor. NTV’de Birol Güven’in konuğu olan Rıfat Becerikli Türk sineması genelinde Yeşil Çam özelini değerlendirdi, analiz etti (https://www.youtube.com/watch?v=Bq-5FM7nRYo&t=1369s ). Önünüzde yeni ufuklar açtı.  Sinema eleştirmeni ve tarihçisi olan Rıfat Becerikli ilginç bir şey söyledi. Modelini ve kılavuzunu kaybetmiş gençlik veya yeni yetişen nesillere Yeşil Çam filmleri izlettirilmesini önerdi. Faydalı olacağını söyledi. Bunun bir nevi terapi etkisi yapacağını da sözlerine ekledi. Elbette Yeşil Çam film endüstrisi bayağı dönemlerden de geçmiştir.

Karanlık dönemleri olmuştur. Bununla birlikte 1960 ve 1970’li yıllarda altın çağını yaşamıştır.  Bu dönemde iyilik ön plandadır. Aile ve toplum değerlerine ilaveten masumiyet ve fıtratı da yansıtılır. Bilinçaltında merhamet, şefkat ve adaleti yansıtır, telkin edilir. Bu tespite bir sinema düşünürü olarak da takdim edilen Ayşe Şaşa da katılır.  Bundan dolayı Yeşil Çam sanatçılarından bir kısmı ‘biz mutluluğu filmlerde yakaladık ve yaşadık’ demişlerdir. Demek ki film atmosferi müspet yönde oyuncuları da etkilemektedir.  Mutluluk formülü şöyledir: Merhamet, şefkat ve dayanışma yoluyla mutluluğu geri kazan! İyilik ve mutluluk bulaşıcıdır.  Rıfat Becerikli........

© Maarifin Sesi