Arefe günü şen şakrakken; Bayramın ilk günü kefen giymek kime yaraşır ? Kendisi uçmağa uçup , etrafını gama boğmak kime nasip olur? Kime olacak? Tabii ki, Burhan Abiş’e! O, kibar mı kibar, nazik mi nazik, iyilik meleği bir adam idi. O, hayattaki ağalığını ölümünde de gösterdi. Muş’tan aziz dost Kazım Ataoğlu’nun Bingöl’deki taziyesinden Ankara’ya dönerken; Gölcük’ten dostum, vefalı Seyfettin Öztürk arıyordu : “Abi, haberin oldu mu, Burhan Abiş abi vefat etti? Cenazesi bugün kalkacak! “ dedi. Bayramın ikinci günü Burhan Abiş vefat haberin Muş’ta ulaştı bize. Ateş düştü içimize. Bingöl dağlarına tevdi ettiğimiz Kazım Ataoğlu‘na mı yanayım, yoksa Marmara Denizi kadar engin , hoşgörü yürekli Burhan Abiş’e mı yanayım? Yüreğim çifte kavruldu bugün, çifte! Burhan Abiş, bu nasıl iş? Ölümle hiç böyle şaka olur mu? Onunla tanışmamız şaka gibi idi , ayrılığımız da şaka gibi oldu! O’ nu ben Urfa Belediye Başkanıyken seçim çalışmalarına katkıda bulunmak için geldiğim Ulaşlı’da tanıdım. Burhan Abiş, dal gibi bir boy, beyaz bir ten vücuduyla mütenasip saçları güzel taranmış bir kafa ve ince kaytan bıyıklarıyla tam bir Gürcü delikanlısı idi. Burhan Abiş ‘in babası iyi bir marangoz ve beldesinde sevilen bir insan olduğunu daha Diyarbakır havaalanından İstanbul’a uçarken yanımda oturan ufak tefek birinden öğrendim. Suudi Arabistan’da işçi olarak çalışıp izne gelen hemşiresi Fatıştoların Sami isimli biri idi. Aylardan Ramazandı. Ben oruçluydum. Cığara başıma vurmuştu. O zamanlar uçaklarda sigara içiliyordu. Bizi uçağa geç aldılar. Beklemekten çok sıkılmıştım. Uçak pisten kalkınca yanımdaki eline hemen sigarasını aldı. Çakmağı yakacakken; ellerinden yakaladım. Adam şaşırdı. “Ben seferiyim!’’ dedi. Güldüm. Neden içiyorsun demiyorum? Çok az vakit kaldı iftara. Seninle iftarı sigara ile birlikte açalım! “ dedim sessizce. O sordu :” Sen ne iş yapıyorsun?’’ dedi. Ben de muziplik olsun diye: “Çöpçülük yapıyorum!” dedim. Şaşırma sırası ona gelmişti. Bu sıcakta takım elbise, boynunda kravat ve genç bir adam nasıl olurda çöpçü olurdu? Adam bu sözüme bir mana veremedi. “Hayır sen çöpçü olamazsın! “ dedi kızaraktan. Ben güldüm. “Üstelik kanalizasyonları da temizliyorum “ dedim tebessümle. Onun hayreti daha da artmışken o ara hostes hanım geldi. “Ben de orucum. İftarı Sivas üzerinden açacağız!’’ dedi. Daha fazla genç adamı merakta bırakmadan : “Ben, Urfa Belediye Başkanıyım.” dedim. O: ”Sen İbrahim Halil Çelik abisin!” dedi sevinçle. Kendini tanıtmıştı o zaman. Seçim için gittiğimi anlatınca o da seçimi Burhan Abiş alır demişti. Kendisi ve ailesi Doğruyol partili olmalarına rağmen. Kocaeli benim öğretmenlik yaptığım il idi. Orayı iyi tanıyordum. Ahmet Tekdal, Refah Partisi Genel Başkanımızdı. Erbakan Hocam yasaklı idi diğer siyasi liderler gibi. 12 Eylül Faşist Darbesinin üniformalı uşaklarının yurtta hala boruları ötüyordü. Anayasa onların emrindeki siyah cübbelilerin yaptığı bir Anayasa idi. Ülkedeki korku havası daha tam geçmemişti bu siyasi çalışmalarımız sırasında. Beşli çetenin hala iktidarda olduğu günlerdi. 12 Eylül’ün gölgesi hala ülkenin üzerinde seyalan ediyordu, Özal’ın iktidarına rağmen. Özal ki, onun ufku insanları çok şaşırtan bir vüsatta idi. O Türkiye için böyle kaotik bir dönemde büyük bir şans idi. Çaplı bir siyasetçi idi Turgut Özal. Erken gönderdiler öte aleme, Onu zehirleyerek. Bu muamma mutlaka çözülmeli . Malatya’nın bu yiğit insanını kurban ettikleri mutlaka gün yüzüne çıkarılmalıdır. Bu suikast araştırmalıdır, yeniden tüm cümle alem önünde. Benim 1969 yılında, seneler evvel Öğretmenlik yaptığım İzmit’in Merkez ilçe Deretepe Köyüne gidecektik heyetçe . Ben Urfa’dan Refah Partisinin İzmit’te yeni ihdas edilmiş Belde Belediyelerine seçilecek Başkan adaylarılarını desteklemek ve siyasi faaliyetlerinde takviye maksadıyla mitingler yapmak için gelmiştim. İzmit’te Anavatan İktidarının yeni ihdas ettiği Döngel, Ulaşlı ve Halıdere Beldelerinde; 1 Haziran 1986 da Belediye Başkanı seçimleri yapılacaktı. Bu seçim çok önemli idi bizim için. İzmit, Milli Görüşün önemli merkezlerinden biri idi. Bu Beldelerin seçimleri daha da çok çok önemli idi bizim için. Siyasi........

© Maarifin Sesi