Vencer non é igual a gobernar. O 17 de maio, Andalucía votou cunha taxa de participación non vista nas últimas cinco convocatorias e produciu un resultado que a mera crónica electoral non acada a explicar. Moreno gañou sen paliativos nas oito provincias, pero perdeu cinco escanos e a maioría absoluta. Vox case non medrou en sufraxios, pero está en condicións de recuperar o poder institucional perdido en 2022. O PSOE mellorou votos con respecto ás pasadas en termos absolutos e acadou o seu chan histórico en escanos. Tres paradoxos que requiren análise alén do escrutinio ordinario.

O fracaso da “vía andaluza” deixa ao PP sen modelo para as xerais. Juanma Moreno apuntalou durante dúas lexislaturas unha estratexia baseada nunha premisa: vencer desde o centro político cunha maioría suficiente para gobernar sen Vox. Mais sen maioría, a moderación non implica autonomía e xera dependencia dos mesmos que se pretendía reducir á irrelevancia. A contradición é estrutural, non conxuntural. O 17-M reabre o debate entre o modelo centrista de Andalucía e Galicia, e o identitario de Ayuso. Feijóo afronta a recta final das xerais sen saber cal dos dous camiños conduce á Moncloa.

A ultradereita non precisa gañar para acumular poder. George Tsebelis demostrou no seu........

© La Región