Eski kuşaklar için “dışarı çık” bir temenniden çok, zorunluluktu. Akşam ezanına kadar sokakta oynar, dizimiz kanadığında eve dönmeyi hatırlardık. Şimdi ise birçok evde en sık kurulan cümle, ‘Şu telefonu bırak artık’ oldu.Dijital çağın çocukları bambaşka bir dünyanın içine doğdu. Onlar için ekran bir araç değil, hayatın ta kendisi. Ödev orada, oyun orada, arkadaş orada. Hatta bazen aile sohbetinden kaçış da orada. Bu tabloyu yalnızca yasaklarla ya da sitemle açıklamak kolay ama çözmek o kadar basit değil.Anne babalar iki uç arasında sıkışmış durumda. Bir yanda “geri kalmasın” kaygısı, diğer yanda “bağımlı olmasın” korkusu. Çocuğunun........

© Konya'nın Sesi