Yüce dinimiz İslâm, madde ile mana, ruh ile beden, dünya ile ahiret arasında mükemmel bir denge kurmuş, insanoğlunun dünya ve ahiret mutluluğunu esas almıştır. “Allah’ın size rızık olarak verdiklerinden helal olarak yiyiniz” (Maide, 88) ayetiyle dinimiz, dünya ve ahiret mutluluğu için çalışmayı ve helal kazanmayı farz kılmış, bütün Müslümanların bu farizayı yerine getirmelerini emretmiştir. Bilinen bir gerçektir ki insan,  gerek bu dünyada, gerekse ahiret hayatında, ancak kendi çalışmasının karşılığını görecektir. Kur’an bizlere bu hususu şöyle bildirmektedir: “Bilsin ki insan için kendi çalışmasından başka bir şey yoktur. Ve çalışması da ileride görülecektir. Sonra ona karşılığı tastamam verilecektir.” ( Necm, 39,41) “Ey İnsanlar! Yararlı iş işleyin, doğrusu ben yaptıklarınızı görenim.” (Sebe, 11) “Ben, erkek olsun, kadın olsun -ki hep birbirinizdensiniz- içinizden, çalışan hiç bir kimsenin yaptığını boşa çıkarmayacağım...” (Al-i İmran, 195) “Hanginizin daha güzel amel yapacağını sınamak için, ölümü ve hayatı yaratan O'dur. O, güçlüdür, bağışlayandır.” (Mülk, 2) Bu ayet-i kerimeler çalışmanın önemini ne güzel ifade ediyor.

Yüce Rabbimiz Kur’an’da hem dünya, hem de ahiret için çalışmamız gerektiğini şöyle emrediyor: “Allah’ın sana verdiğinden (O’nun yolunda harcayarak) ahiret yurdunu ara, ama dünyadan da nasibini unutma. Allah sana ihsan ettiği gibi, sen de (insanlara) iyilik et...” (Kasas, 77) Ayet-i kerime’den de anlaşılacağı üzere, dinimiz yalnız ahiret için değildir. Eğer öyle olsaydı, Allahu Teâlâ Müslümanları dünyaya hiç getirmezdi, “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” sorusuna:  “Evet, sen bizim Rabbimizsin” (A’raf, 172) cevabını veren ve böylece ilahi imtihanı kazananları, doğrudan cennetine dâhil ederdi.

Yüce Allah insanın ihtiyaç duyabileceği her şeyi dünyada var etti. Suyu, toprağı ve saymakla bitiremeyeceğimiz kadar çok meyveleri, yiyecekleri,........

© Kocaeli Koz