Sene 2025 Ocak ayında

Koz'dan gelen davet üzerine Gökhan'ın yanına gitmiştim. O günü hiç unutmuyorum. Bana büyük bir heyecanla televizyon projesini anlatmıştı. Gözlerinin içi parlıyor, geleceğe dair umutla konuşuyordu. Ben de anlattıklarından etkilenmiş, bu yolculuğun bir parçası olacağım için heyecanlanmıştım.

Bir ara, "Abi seni Geylani ile tanıştıracağım," dedi. Hemen yola koyulduk ve fabrikanın yolunu tuttuk. Geylani Bey'i daha önce duymuştum. Gökhan'la medya alanında ortaklık yapıyordu. Fabrikaya vardığımızda ofisine çıktık. Bizi son derece samimi ve içten bir şekilde karşıladı.

Sohbet sırasında Gökhan, Mardin Midyatlı olduğumu söyledi. Geylani Bey gülümseyerek, "Ben de Midyatlıyım," dedi. O an içimde tarifsiz bir yakınlık oluştu. Aynı topraklardan gelen bir hemşerimle çalışma fikri beni mutlu etmişti.

"Mardin'e hiç gittiniz mi?" diye sordum.

"Büyük eksiklik..." dedim gülerek.

Sonra bizi fabrikalarını gezdirmek istedi. Önce kimya fabrikasını, ardından mobilya fabrikasını dolaştık. İnşaat grubunun faaliyetleri de zaten ofiste detaylı şekilde anlatılmıştı. Her şey büyüleyiciydi. İnsan emekle, vizyonla ve cesaretle neler başarılabileceğini orada daha iyi anlıyordu.

Tekrar Koza döndüğümüzde Gökhan, "Abi hayırlı olsun, yarın başlıyoruz," dedi.

Önce........

© Kocaeli Koz