Sabah olmuş, hazırlanma zamanı gelmiştir ama çocuğun karnı ağrıyordur, ağlamaya başlamıştır ya da kapıdan çıkmak istemiyordur. Bir yandan işe yetişmeye çalışan ebeveyn, çocuğunu böyle görmenin üzüntüsüyle ne yapacağını bilemez. “Biraz zorlasam mı, bugün evde mi kalsa?” diye düşünür. Bu sabahlar tekrarlandığında hem çocuk hem aile için yorucu bir süreç başlayabilir. Dışarıdan basit bir isteksizlik gibi görünen durumun içinde, bazen anlatılması zor bir sıkıntı vardır. 

Böyle durumlarda okul reddi ve okul fobisi ifadelerini sık duyarız. Birbirlerinin yerine kullanılsalar da tam olarak aynı şeyi anlatmazlar. Okul reddi, çocuğun okula gitmekte veya okulda kalmakta belirgin ve süreğen güçlük yaşamasını tanımlar. Tek başına bir psikiyatrik tanı değildir. Bazı çocuklar hiç gidemezken bazıları okuldan erken ayrılmak ister. Bazılarıysa sınıfta oturmasına rağmen gün boyunca yoğun sıkıntı yaşar. 

Okul fobisi ise daha çok okulla ilişkili yoğun korkuyu anlatmak için kullanılan, geçmişte okul reddiyle de eş anlamlı kullanılmış bir ifadedir. Örneğin okul servisindeki kapalı alana yönelik yoğun ve kalıcı korku, diğer tanı koşulları da karşılanıyorsa özgül fobi kapsamında değerlendirilebilir. Arkadaşlarının önünde konuşurken küçük düşmekten korkan bir çocukta ise sosyal kaygı ön planda........

© Kıbrıs Postası