Bir anne ya da babanın hayatına yeni sevgili veya eş olarak giriyorsanız, yalnızca onunla bir ilişkiye başlamaz; çocuğunun dünyasına ve sizden önce kurulmuş bağların içine de adım atarsınız.

Geçmişi yok sayamaz, silemez, yeniden yazamazsınız.

   Çocuklu biriyle ilişki kurmak, yalnızca o kişiyi sevmek değildir. Çocuğunun annesine ya da babasına duyduğu sevgiyi ve sizden önce şekillenmiş hayatını kabul edecek olgunluğa da sahip olmanız gerekir.

Eşinizin ya da sevgilinizin eski eşine duyduğunuz kıskançlık ve öfke, çoğu zaman kendi yerinizden yeterince emin olamadığınızı gösterir.

   Kendine ve ilişkisine güvenen biri, varlığını kanıtlamak için başka birinin izlerini silmeye çalışmaz; çocuğun annesine veya babasına duyduğu sevgiyi tehdit olarak görmez.

Çünkü sevgi, bir başkasının yerini boşaltarak kendisine alan açmaz. Gerçek sevgi genişler; yeni bir yer oluşturur.

   Empati, “Ben bu çocuğun hayatına sonradan girdim; benden önce kurulmuş bağlara saygı göstermek zorundayım” diyebilmekle başlar.

Yeni bir evde kendinize yer açmak başka, çocuğun içinde olduğu düzeni yok etmeye çalışmak başkadır.

   Bir sofraya yeni bir sandalye ekleyebilirsiniz; fakat masayı devirmeye hakkınız yoktur.

Sevgilinizin eski eşi, çocuk için hâlâ anne ya da babadır

Yetişkinlerin ilişkileri bitebilir. Aşk öfkeye, yakınlık mesafeye dönüşebilir. Ancak........

© Kıbrıs Gazetesi