Bazen tek bir resim, sayfalarca yazının anlatamadığını anlatır. Geçen gün bir Rus ressamın sosyal medyada “Çocuk Büyütmek” adıyla paylaşılan bu çalışması da onlardan biri… Bir kapı… Kapının kenarında yıllar boyunca çizilmiş boy ölçüleri…

Ve sonra o çizgilerin bittiği yerde açılan kapı… Gökyüzüne doğru süzülen kuşlar… Resmi ilk gördüğümde aklıma tek bir cümle geldi:   Aslında çocuk büyütmek, onları kendimize ait kılmak değil; bir gün bizden ayrılabilecek kadar güçlü yetiştirebilmektir.   Çocuk küçükken hayatımızın merkezi olur. İlk adımını bekleriz. İlk kelimesini… İlk okul gününü… İlk başarısını… Duvarlara çizdiğimiz her boy çizgisi aslında yalnızca onun ne kadar uzadığını göstermez. Bizim de onun çocukluğundan bir parça daha eksildiğini gösterir. Çünkü her santimetre… Bize biraz daha yaklaşan vedanın sessiz habercisidir. Ne garip değil mi? Yıllarca “büyüsün”........

© Kıbrıs Gazetesi