40 günde üç cinayet, iki cinayete teşebbüs… İki insan hâlâ yaşam mücadelesi veriyor.

Hafızalara kazınan dehşet, içimize yerleşen korku, dağılan hayatlar ve derinden sarsılan güven…

3 Ağustos’ta bir kadın, alışveriş yaptığı süpermarkette defalarca bıçaklandı. Yaşam mücadelesi hâlâ sürüyor.

22 Ağustos’ta Alayköy’de bir kadın, eşini bıçaklayarak öldürdü. 5 Eylül’de Lefkoşa’da 20 yaşındaki bir genç, yaklaşık dokuz buçuk metre yükseklikteki pencereden düşmesine neden olunduğu iddiasıyla ağır yaralandı.

Olayla ilgili iki kişi, adam öldürmeye teşebbüs suçlamasıyla tutuklandı.

7 Eylül’de Aygün’de bir kadın, eski eşi tarafından evinin avlusunda bıçaklanarak öldürüldü.

12 Eylül’de ise 35 yaşındaki bir kadın, eşi tarafından başına spiral iş aletiyle vurularak hayattan koparıldı.

Hepsi yalnızca 40 günde

Bir olayın dehşeti hafızalardan silinmeden başka bir evden, başka bir sokaktan yeni bir vahşet haberi yükseldi.

Öldürülenler, ölümün kıyısında yaşam mücadelesi verenler, geride kalan çocuklar, aileler ve korkuyla yaşamaya başlayan insanlar…

Artık bu yaşananları birbirinden bağımsız, münferit olaylar olarak görüp geçemeyiz.

Çünkü bu dehşet yalnızca can almıyor; tekrarlandıkça toplumun sınırlarını aşındırıyor, vahşeti sıradanlaştırıyor ve bazı karanlık zihinlere “Bunu yapabilirsin.” mesajı veriyor.

Bu olayları art arda sıraladığımda aklıma aynı soru geliyor: Vahşet, vahşeti çağırıyor olabilir mi?

Şiddetin zihinde açtığı yol

İnsanların birbirinden etkilendiğini biliyoruz. İnsan yalnızca iyiliği, sevgiyi, cesareti ve başarıyı örnek almıyor. Karanlık davranışlar da görüldükçe öğrenilebiliyor, sıradanlaşabiliyor ve bazı insanların zihnindeki sınırları aşındırabiliyor.

Psikolojide buna “sosyal öğrenme” deniliyor. İnsan bir davranışı yalnızca kendisi deneyimleyerek değil, başkasını izleyerek de öğrenebiliyor. Özellikle öfkesini yönetemeyen,........

© Kıbrıs Gazetesi