menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

“HER EVDE KESİNLİKLE BİR CAN DOSTU BULUNMALI”

35 0
18.10.2026

Ülke genelindeki sorunların dürtüsüyle hayatımız sürekli hareketli.

Ancak bu hareketliliğin önemli bölümü olumsuzluklardan besleniyor.

Güne güzel bir haberle başlamak, içimizi ısıtan bir gelişmeyle hayata bakmak biraz da şansa kaldı.

Bugün o güzelliklerden birini paylaşmak istiyorum.

Başlangıcında kaygı, ortasında korku, sonunda mutluluk olan bir yaşanmışlığı…

Üç hafta kadar önce kızım Seran, kızları Carla ve Zara ile Hamitköy’deki evlerine giderken çember civarında minik bir kedinin yolu geçmeye çalıştığını gördü.

Bıraksalar bir arabanın altında kalabilirdi.

Aldılar, eve getirdiler. Adını Diva koydular.

Küçücük bir can, kısa zamanda evin gündemini değiştirdi. Çocukların sevgisiyle büyüyen ailemizin yeni üyesi oldu.

Bahçede güvende olduğunu düşünüyorduk. Meğer güvenli sandığımız alanın dışına çıkabiliyormuş.

Birileri çarpmış, gitmiş. Diva, sabah eve bir ayağını sürüyerek girdi.

Konuşamıyordu. Ama yardım istediği belliydi.

Seran hemen özel bir veteriner kliniğine götürdü. Röntgen çekildi. Bacağında kırık vardı.

Ardından Yakın Doğu Üniversitesi Hayvan Hastanesi’ne gittik.

Orada gördüğümüz ilgiyi anlatırken kelimeleri özenle seçiyorum.

İnsan hastanesinde beklediğimiz özenin fazlasını gördük desem, yaşadığımız duyguyu abartmış olmam.

   Önce kırık bacağı ameliyatla düzeltildi. Eve dönüşünü beklerken solunum sorunu ortaya çıktı.

Yapılan değerlendirmede diyaframının yırtıldığı anlaşıldı. Bir ameliyat daha gerekiyordu.

Üstelik çok zor, riski yüksek bir ameliyat.

   Yardımcı Doçent Doktor Ali Çürükoğlu, başarılı operasyonuyla Diva’yı yeniden hayata tutundurdu. Bir hekimin bilgisinin, dikkatinin ve emeğinin küçücük bir bedende nasıl büyük bir karşılık bulduğunu gördük.

   Bir hafta boyunca aklımız hastanedeydi. Telefon haberlerini bekledik.

   İyileşmesine sevindik, belirsizliklerde kaygılandık. Sonunda kızım ve torunlarımla gidip Diva’yı aldık. Eve dönerken mutluluğumuz büyüktü.

   Bu süreçte çok şey öğrendik.

   Hayvan sevgisinin yalnızca okşamakla, mama vermekle tamamlanmadığını bir kez daha anladık.

Hastalandığında, yaralandığında onun sorumluluğunu üstlenmek de sevginin içindedir.

Ülkemizde hayvanlara yönelik sağlık hizmetlerinin gelişimini, YDÜ Veteriner Hekimliği Fakültesi ve Hayvan Hastanesi’nde yaşayarak gördük.

Çoğu zaman eksikleri yazıyoruz.

   Ancak iyi yapılanı görüp söylemekten kaçınırsak, eleştirimizin terazisi de şaşar.

   Diva’nın tedavisinde emek veren herkese teşekkür ediyorum.

   Ali Hoca’ya ayrıca…

   Torunlarımın yüzündeki sevinci görünce şunu düşündüm:

   Bir hayvanı iyileştiren eller, o hayvanı seven çocukların dünyasına da dokunuyor.

   Onlara merhametin karşılıksız kalmadığını, bilginin hayat kurtardığını gösteriyor.

Bir de çarpıp gidenler meselesi var.

   Direksiyon başında küçücük bir dikkatsizlik, bir canın bütün hayatını değiştirebilir.

   Kazayı önleyemediğinizde durmak, yardım aramak, yaralıyı kaderine bırakmamak elinizdedir.

   Sorumluluk, yolunuza devam ettiğiniz anda bitmez.

Bu soruyu da kendimize sormak zorundayız.

   İnsanın umudu bazen büyük sözlerde değil, yaşatılan bir canda, paylaşılan kaygıda ve birlikte duyulan sevinçte saklıdır.

   Memleketin bütün sorunlarını çözmedik.

   Ama bir küçük can yeniden evine döndü.

Bazen hayata güzel bakabilmek için, iyileşmiş bir kedinin eve dönüşü yeter.

YDÜ Veteriner Hekimliği Fakültesi Öğretim Üyesi Yrd. Doç Dr. Ali Çürükoğlu, Veteriner, hayvan cerrahı… Meslek aşkına yakından tanık olduktan sonra oturup, sohbet ettik. İşte sorduğum sorular ve........

© Kıbrıs Gazetesi