Bir küçük Çanakkale Destanı: Şanlı Erenköy Direnişi
Allah rahmet eylesin, Şehit Mehmet Eray’ın anne ve babası bizim taraftandı. Her 8 Ağustos’ta Erenköy’de idiler. Çünkü başka şansları yoktu. Senede bir gün gidilebilirdi Erenköy’e. Vacide Hanım ve Mashar Bey, evlatları Mehmet Eray’ın mezarı başına oturur, çiçeklerle donatır, mezarı sular, buhurunu yaktıktan sonra ailece duaya geçerlerdi.
Mehmet Eray’ın kabri Erenköy’de değil de bir başka yerde olsaydı, istedikleri zaman ziyaret edebilirlerdi. Ancak orası uzak kentti, arada Rum vardı. Onlar Allah’ın rahmetine kavuştu, ancak Mehmet Eray’ın kardeşleri ve aile mensupları onu hiç yalnız bırakmadılar. Ziyarete devam ettiler.
Bir defasında hüzünlü anne Vacide Hanım’ın, oğlu Mehmet Eray’ın yattığı mezarı nasıl da okşadığına, öpüp kokladığına tanık olmuştum.
Erenköy sırtlarında yatan şehitlerin ailelerini her 8 Ağustos’ta hüzün kaplar. Hasan Yusuf, Ali Hasip, Mehmet Mustafa, Fevait Ali, Aydın Veledin, İlmiye Şakir, Özel Ali, Ahmet Altan, Kenan Münür, Zeki Bayram, Osman Ali, Hüseyin Cemal ve Mehmet Eray’ın aileleri onlara kucak açar, dualarını eksik etmezler.
62 yıl önce defterini kitabını kapatarak Erenköy’e koşanları bir duygu kaplar. Ağlamaklı olurlar. Geçirdikleri zor günleri bir film şeridi gibi gözlerinin önüne getirirler. Bir Ergün........
