İç muhasebeci
Günlük hesapların sessizliği var içimde,
Bir kalem gibi titrer elim,
Yaşamın gelir-giderini kaydederken
Kimi umutları yitirir, kimi hayalleri biriktirir.
Sokakta çığlık atan yoksul,
Penceremde duran zenginle tartışır sessizce,
Benim iç muhasebecim her yüzü tartar,
Adaleti, vicdanı, unuttuğumuz denklemleri arar.
Her “eksik” bana hatırlatır:
Paylaşmadığın sevgiler, sustuğun sözler,
Bir gün gelir, defter kapanmadan önce,
Toplumun vicdanı da senin iç muhasebecin olur.
Bir çocuk ekmeğe aç uzanırken,
Bir adam altın biriktirir odasında,
Benim iç muhasebecim not düşer sessizce:
“Dünya böyle dengelenmez, bir yerde hata var.”
Sokak lambaları titrer geceye,
Her ışık........
