Siyasetçiler yaptıkları işleri ‘Tanrı’yla irtibatlandırmayı severler.

Hatırımda kalan eski resimlerden biri. Bir tarih kitabındaydı. Tarihteki ilk ‘kanuni’ kral Hamurabi tahtının üzerinde oturmakta olan güneş tanrısı Şamaş’ın huzurunda saygıyla dikiliyor. Yani Tanrı’yla irtibatı var. Tanrı’yla irtibatlı olmak bir meşruiyet sağlıyor. Bana karşı gelirseniz Tanrı’ya karşı gelmiş olursunuz.

Tanrı’yla bu kadar yakın bir ilişki kurulabiliyorsa ‘sultanın, Tanrı’nın yeryüzündeki gölgesi olması’ da o kadar yadırganmaz.

Babil’de, bundan dört bin yıl önce (mutlaka daha öncesi vardır) geliştirilen ilişki bugün de çeşitli şekillerde devam ediyor.

Müslümanı Hristiyanı Yahudisi yok. Bütün krallar, kral değilseler başkanlar, cumhurbaşkanları, başbakanlar bu ilişkiden istifade etmenin bir yolunu buluyorlar.

ABD Başkanı Trump’ın Hristiyanlıkla ciddi bir ilişkisi var mıdır?

Biraz vardır. Geçenlerde Beyaz Saray’da evanjelist papazlarla birlikte bir ayin yapmıştı. Papazlar Trump’a dua etmiş, ellerini Trump’a dokundurarak ilahi okumuşlardı.

Bu Trump’ın dindar olduğuna mı delalet eder?

Trump’ın hal ve tavrı bir dindarın tavrı değil. Verdiği izlenim şöyle: Trump ‘tanrı’dan çok egosuna bakar, işini yürütmeye, kazanmaya bakar. Bunun için her vasıtayı kullandığı gibi ‘Tanrı’yı da kullanır.

Trump’ın Tanrı’yla ilişkisi daha çok çıkar ilişkisine benziyor.

Trump........

© Karar