Allah’a inanmak huzur vericidir; çünkü inanmak, Hakk’ın hakikatini bilmektir; hakikati bilmek huzur verir. Kur’ân-ı Kerîm’de “Gönüller Allah’ı anmakla huzura erer” buyurulur (Ra‘d 13/28). Anmak için inanmak, inanmak için bilmek gerekir. İnsan, kendisinin ve diğer bütün mevcudatın var oluşunun anlamını Allah’a imanda bulur. Varlığın, iyiliğin, güzelliğin kaynağını O’nda görür, O’ndan bilir.

Kur’ân-ı Kerîm’in yüzlerce ayeti bize Allah’ı anlatır, tanıtır, O’nun varlığına, birliğine; ilim, irade ve kudretinin mükemmellik ve sınırsızlığına şahitlik eden evrendeki sayısız delillerinden örnekler gösterir.

Bir saat bulduğumuzda onun bir sahibinin, bir ustasının olması gerektiğini düşünmeden edemeyiz. Bunun gibi tek tek varlıklara ve bütünüyle evrene bakarken de onların bir sahibinin, onları bir var edenin ve yaşatanın bulunduğunu düşünürüz; Kur’an böyle düşünmemizin yolunu açar; akıllı ve basiretli insanın bu gerçeği görmesi gerektiğini söyler.

Bir bakıma yüce Kitabımız, başından sonuna bize Allah’ı anlatır; ama beşer zihninin kavramasına uygun gelen sembolik bir dille, mecazi kelime ve kavramlarla… Çünkü Allah’ın hakikatini anlamaya insan zihni, anlatmaya da Kur’an’ın kullandığı beşer........

© Karar