Geçen gün de yazdım, 1983’te ANAP’ın, 2002’de ise AK Parti’nin kuruluşuna gazeteci olarak tanıklık ettim.

ANAP kurulurken taze bir muhabir sayılırdım. Parti İstanbul’da Adnan Kahveci’nin Harbiye’deki ofisinde kuruluyordu. Gazetem beni oraya yolladı ve içerisinin arı kovanı gibi olduğunu gördüm.

Darbe yönetimi, partilere kurulmaları için çok kısa bir süre vermişti, o yüzden bütün partiler kuruluşlarını tamamlamak, yeterince il ve ilçede örgütlenebilmek için zamana karşı yarışıyordu.

Benim muhabir olarak izlemekle görevlendirildiğim ANAP, Türkiye’nin çeşitli bölgelerine kurucu isimlerden oluşan çeşitli ekipler yolluyordu, onlar o bölgedeki il ve ilçelerde örgütlenmeyi sağlıyordu.

Adnan Kahveci’nin önerisiyle daha sonra ikisi de ANAP hükümetlerinde bakanlık yapacak olan Veysel Atasoy ve Mustafa Taşar’dan oluşan ekibe katıldım, Batı Karadeniz turu yaptık.

O zaman İstanbul dışında bu partiye nasıl bir ilgi olduğunu gördüğümde çok şaşırdığımı hatırlıyorum. Oysa o tarihte ANAP ciddiye alınmıyor, Türkiye için istenen 2,5 partili düzenin buçuk partisi olacağı düşünülüyordu. Zaten o yüzden benim gibi genç ve tecrübesiz bir muhabir ANAP’a “bakıyor”du. Diğer gazeteler için de durum farklı değildi; en tecrübeli siyasi muhabirler ya Turgut Sunalp’in MDP’sine ya da Necdet Calp’in HP’sine görevlendirilmişti.

Ama biz ANAP’a bakan tecrübesiz muhabirler, daha........

© Karar