Hasbelkader bir ülkenin kaderine hükmetme gücünü ele geçiren kişilerin ihtirası bazen aklının önüne geçebiliyor. Bunun örneklerini geçmişte de çokça gördük, bugün de görüyoruz. Söz gelimi, Rus otokratı Putin bundan beş yıl önce Kiev’in birkaç gün içinde düşeceği hesabıyla Ukrayna’ya saldırdı. Aradan yıllar geçti.

İşin en dikkat çekici tarafı ise Kiev’in birkaç günde düşmeyeceği ve savaşın yıllarca sürebileceği uyarısında bulunan raporların Putin’e gösterilmediği iddiası… Denildiğine göre savaş kararını zaten almış olan devlet başkanını yolundan döndürmek mümkün görülmediği için boş yere canını sıkmak istememiş çevresi.

Rejimin üç günde devrileceğini düşünüp İran’a saldıran Trump’ın durumu da farklı değil. Netanyahu’nun getirdiği İran’a saldırı planına ABD Başkan Yardımcısı, Dışişleri Bakanı, CIA Direktörü, Genelkurmay Başkanı dahil hemen herkes karşı çıkıyor ama Başkan’ın bu husustaki niyetinin kesin olduğu görülünce bunların hepsi birden yelkenleri suya indiriyor.

İki boyutlu bir “insani zaaf” problemi var burada. İlk olarak “kısa vadeli iç politika kazancı” peşindeki muhteris bir siyasetçinin ülkesinin çıkarını riske atmaktan çekinmeyen cüreti söz konusu. İsterseniz akılsızlığı diyelim… İkinci katmanda ise yine kendi kişisel hesapları uğruna ülke çıkarlarını savunmaktan imtina edebilen yönetim kadrosunun ahlaksızlığı yer alıyor…

Her........

© Karar