İnsan dünyaya kendi kalbinden, kendi sözünden ve kendi kavrayışından bakar. Kendi diliyle anlamaya çalışır hayatı. Milletler de böyledir. Kendi sözü, gönlü ve davası olan milletler büyük kültürleri, büyük rüyaları yaşar ve yaşatır.

Bir yeri vatan belleyebilmek için ona aidiyet duymak gerekir.

Orada kök salmak, onu kalbinle sevmek.

Gönlün açıldığı, tarihin ve sözün taşındığı bir yer.

İnsan, sözünü ‘bir yer’den söyler. Dünyaya bir yerden bakar. Bir yerden ve bir gönülden. Bir yere dayanmayan göz neyi görebilir; dünyaya ne söyleyebilir?

Türkiye,........

© Karar