Adalet ve Kalkınma Partisi, son iki dönemde milletvekili tercihleriyle yalnızca bir hata yapmıyor; giderek derinleşen bir temsil krizinin kapısını aralıyor. Dün eleştirilen listeler, bugün gelinen noktada “keşke o günlere dönsek” dedirtecek seviyeye gerilemiş durumda. Bir tarafta “Trabzon’un hiçbir şeye ihtiyacı yok” diyerek şehrin gerçek sorunlarını yok sayan bir yaklaşım… Diğer tarafta Ankara’da düzenlenen Trabzon günlerini küçümseyen, emeği ve çabayı değersizleştiren bir dil… Oysa “tanıtıma ihtiyaç yok” demek, aslında üretmeye niyetin olmadığını itiraf etmektir. Çünkü tanıtım, sadece reklam değil; vizyonun, iddianın ve hedefin dışa yansımasıdır. Daha vahimi ise Mustafa Şen’in kullandığı talihsiz ifadeler… “Hapisteki Cumhurbaşkanı olsaydı Ukrayna’ya dönerdik” gibi cümleler, ne devlet ciddiyetiyle bağdaşır ne de siyasi sorumlulukla açıklanabilir. Bu tür çıkışlar, Trabzon’un beklediği çözüm odaklı siyasetin ne kadar uzağında kalındığını açıkça gösteriyor. Ortada bir gerçek var: Trabzon konuşulmuyor, Trabzon üzerinden konuşuluyor. Sorunlar çözülmüyor, gündem değiştiriliyor. Şehir adına ortaya konulan somut bir proje, elle........

© Karadeniz'de sonnokta