menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

İSTİFA MI, AFFINI İSTEMEK Mİ?

9 0
friday

İSTİFA MI, AFFINI İSTEMEK Mİ?

Bir ülkenin demokrasi kültürü yalnızca seçim sandığında değil, felaketler karşısında yöneticilerin üstlendiği sorumlulukta da kendini gösterir. Siyasi makamlar kişisel imtiyaz değil, millete karşı hesap verme yükümlülüğü taşıyan kamusal görevlerdir. Yönetme yetkisini kullanmak kadar, gerektiğinde o yetkinin siyasi bedelini ödemek de devlet ciddiyetinin gereğidir.

Romanya'da gece kulübü yangınının ardından Başbakan Victor Ponta hükümetiyle birlikte istifa etti. Beyrut Limanı'ndaki patlama Lübnan hükümetini görevden çekilmeye götürdü. Güney Kore'deki feribot faciasının ardından Başbakan Chung Hong-won, Yunanistan'daki tren kazasından sonra Ulaştırma Bakanı Kostas Karamanlis istifalarını sundu. İspanya'daki ağır tren faciaları da siyasi sorumluluk tartışmalarını beraberinde getirdi. Bu örnekler, hukuki kusur ile siyasi sorumluluk arasındaki farkı hatırlatıyor.

Türkiye'de ise büyük faciaların ardından soruşturmalar açılıyor, müfettişler görevlendiriliyor, sorumluluk çoğunlukla alt kademelerde aranıyor. Denetim sistemini kuran ve işletmekle yükümlü siyasi irade ise çoğu zaman tartışmanın dışında kalıyor. Yetkinin tepede toplandığı, hesabın aşağıya dağıtıldığı bir düzende hesap verebilirlik nasıl sağlanabilir?

İzmir'in Aliağa ilçesindeki HABAŞ Demir Çelik tesislerinde meydana gelen ölümcül patlama, iş güvenliği ve kamu denetiminin önemini bir kez daha gündeme taşıdı. İşçinin yaşamını korumak yalnızca işletmenin değil, standartları belirleyen ve uygulanmasını denetleyen kamu otoritesinin de sorumluluğudur. Adli soruşturma bireysel kusuru araştırırken siyasi denetim, sistemin işleyişini ve olası kurumsal ihmalleri sorgulamalıdır. İnsan hayatının bedeli birkaç alt düzey görevlinin sorumluluğuna sığdırılamaz.

Daha düşündürücü olan, böylesine ağır olayların ardından siyasi hayatın hiçbir şey yaşanmamış gibi sürmesidir. Açılışlar, törenler, ziyaretler, alışılmış açıklamalar... Oysa devlet ciddiyeti taziye mesajlarının nezaketinde değil, felaket sonrasında ortaya konulan iradenin ağırlığında ölçülür. Toplumun beklediği söz değil, sorumluluğun somut karşılığıdır.

Üstelik Türkiye'de istifanın dili bile değişti. Artık........

© Karadeniz'de sonnokta