Na WorldPride begint de echte test: kom je veilig thuis?

Voorzitter COC Midden-Gelderland

Onlangs werd ik tijdens de Vierdaagsefeesten in Nijmegen uitgescholden en geïntimideerd door twee mannen. Niet bij een demonstratie of op een Pridepodium, maar gewoon op straat. In de openbare ruimte, waar iedereen zich vrij zou moeten kunnen bewegen.

Voor veel lhbti mensen is dat nog altijd niet vanzelfsprekend. We zijn voortdurend aan het inschatten: kan ik hier mezelf zijn? Zeg ik iets terug? Of kan ik beter doorlopen?

In de dagen daarna was ik meerdere keren in Amsterdam voor WorldPride. Ik liep mee met de Pride Walk en de WorldPride March, sprak Europese politici en activisten over het werk van COC Midden-Gelderland, bezocht de concerten op het Museumplein en voer mee tijdens de Canal Parade.

Mensen uit de hele wereld kwamen daar samen. De sfeer was uitbundig, maar ook strijdbaar. Zeker na de aanslag op de Pride in Berlijn voelde onze zichtbaarheid niet alleen feestelijk, maar vooral noodzakelijk.

Toen de podia werden afgebroken en de vlaggen van de gevels verdwenen, bleek dat tijdens WorldPride meer dan 520 discriminatiemeldingen waren binnengekomen bij RITA. Vele daarvan gingen juist over wat buiten de evenementen gebeurde: op straat, in het openbaar vervoer of onderweg naar huis. Mensen werden nageroepen omdat ze hand in hand liepen, kregen opmerkingen over hun kleding of kozen uit angst een andere route.

Die 520 meldingen zijn niet hetzelfde als 520 aangiften of geweldsmisdrijven. WorldPride duurde twee weken, trok veel bezoekers en er werd extra aandacht gevraagd voor het doen van meldingen.........

© Joop