Waarom we geen punt van een komma moeten maken

Tijdens de periode dat ik vanwege een burn-out thuiszat, dacht ik op therapeutische basis geregeld aan Paulien Cornelisse en aan de rode vari. Daarna was mijn gemoed voor even weer een stuk zonniger. Dat kwam enerzijds door de droogkomische manier hoe Paulien in een aantal trefzekere zinnen van in totaal slechts honderdvijftig woorden hele nieuwe werelden kon openen. En anderzijds door mijzelf geregeld te identificeren met de rode vari, die zij op 30 maart van dit jaar beschreef in haar column, voorop de Volkskrant. Toevalligerwijs tevens het moment waarop ik voor onbepaalde tijd thuis kwam te zitten van mijn werk. De rode vari is namelijk een aap met immer wijd opengesperde ogen, die volgens haar altijd gestresst lijkt te zijn en daardoor prima zou staan op een folder over burn-outs. Ik citeer: “zelfs als hij ligt te zonnen, zie je hem denken: ontspan nou toch eens!”

Vanaf 30 maart was het al geregeld mooi weer in ons land; een voorbode van een zomer die uiteindelijk zou uitgroeien tot de warmste ooit. Ik probeerde soms met een........

© Joop