Wel pronken met het homohuwelijk, maar lhbtqia geliefden op de vlucht laten we gewoon stikken

Zelfstandig schrijver (zij/hen)

Het is een mijlpaal. 25 jaar gelijk huwelijk. 25 jaar sinds homoseksuele mannen, lesbische vrouwen en andere mensen in niet-hetero relaties, mogen trouwen. Een prachtig jubileum, en ook een zeer belangrijk moment om bij stil te staan. Zeker omdat het gelijke huwelijk, net als acceptatie van lhbtqia mensen in het algemeen, nog steeds allesbehalve vanzelfsprekend is.                                                                                   

Deze week werd er dan ook uitvoerig aandacht aan besteed. In Amsterdam was op 1 april een speciale ceremonie waar, 25 jaar na de eerste ‘homohuwelijken’, opnieuw meerdere lhbtqia koppels in het huwelijksbootje stapten. Talkshows spraken glunderend over het gelijke huwelijk, en ook politici en de regering stonden er uitgebreid bij stil.

Laat duidelijk zijn: het is goed en belangrijk dat hier aandacht voor is. Maar als ik kijk naar politici die praten over hoe trots en blij ze zijn met het gelijke huwelijk, dan wringt er toch iets. Zeker als je kijkt naar wat er één dag voor dit jubileum gebeurde.

De Tweede Kamer heeft deze week een wet aangenomen over de implementatie van het EU-migratiepact. Simpel gezegd gaat dit over hoe Nederland nieuwe EU-regels over migratie gaat uitvoeren. Dit EU-migratiepact en de Nederlandse uitwerking ervan bevatten veel schadelijke plannen (het opsluiten van kinderen in gevangenissen is slechts één voorbeeld). Maar ik wil hier even focussen op een specifiek onderwerp: gezinshereniging.                                                                                        

In de wet staat dat vluchtelingen in Nederland die een verblijfsvergunning........

© Joop